ŚMIERĆ KAZIMIERZA WIELKIEGO

Zjednoczone Królestwo Polskie (łac. Regnum Poloniae, ukr. Королівство Польське) – państwo polskie w okresie od 20 stycznia 1320 do 4 marca 1386, czyli za panowania dwóch ostatnich Piastów i Andegawenów. Administracyjnie dzieliło się na prowincje i województwa, lub ziemie. Było położone w rejonie Wyżyn Polskich i Ukraińskich na terytorium współczesnej Polski i Ukrainy. Głównymi rzekami były: Wisła, Warta, Wieprz, Narew i Dniestr. Graniczyło z: Czechami (poprzez wasalne księstwa śląskie), Węgrami, Księstwem Halicko-Wołyńskim (do 1340), Litwą, Mazowszem (od 1351 lenno Polski), Płockiem (od 1386 lenno Polski), Państwem Krzyżackim. W 1370 osiągnęło maksymalny zasięg terytorialny 270 000 km² i liczyło wówczas około 2,5 mln mieszańców.
Awatar użytkownika
ziomeka
Posty: 462
Rejestracja: 01 cze 2010, 03:37

ŚMIERĆ KAZIMIERZA WIELKIEGO

Post autor: ziomeka » 05 kwie 2013, 23:10

W 1370 roku zmarł bezpotomnie ostatni z Piastów – Kazimierz Wielki. Wraz ze śmiercią Kazimierza odeszła w przeszłość chwała pierwszej polskiej dynastii. Jak do tego doszło?

Pod koniec lata, 60-letni król bawił w swej myśliwskiej rezydencji w Przedborzu. Zamierzał polować na jelenie (polowanie na „grubego zwierza” w królewskich lasach to była, obok kobiet rzecz jasna, największa pasja polskiego monarchy). 8 września ruszył na łowy. W pościgu za okazałym jeleniem, koń pod królem przewrócił się i Kazimierz spadł odniósłszy stłuczenie lewej nogi. Było to 9 września 1370 roku. Monarcha szybko dostał gorączki, ale lekarzom udało się go podleczyć. Wtedy jednak, Kazimierz nie zważając na rady lekarzy, zażył kąpieli w łaźni i zjadł duże ilości orzechów i grzybów. Jego stan się pogorszył. Na dodatek, zamiast stosować się do zaleceń medyków, zaczął pić wodę i miód i to w niemałych ilościach.

Kilka tygodni trwała ta niedyspozycja króla. Orszak królewski dotarł w końcu do Krakowa. Tutaj Kazimierz poczuł się jeszcze gorzej. 3 listopada nakazał spisać testament. Zmarł 5 listopada 1370 roku we wtorek o wschodzie słońca, w obecności swojej żony królowej Jadwigi oraz wielu osób duchownych i świeckich. Według diagnozy współczesnych lekarzy postawionej na podstawie opisu choroby Kazimierza pozostawionej przez Janka z Czarnkowa, ostatni z Piastów zmarł na krupowe zapalenie płuc i wynikłe stąd powikłania. Przy łożu śmiertelnie chorego króla czuwało wówczas dwóch medyków: Henryk z Kolonii, bakałarz artrium, jeden z najwybitniejszych umysłów medycznych tamtych czasów oraz Mateusz ze Stachowa. Podobno, według Janka z Czarnkowa, obaj medycy mieli inne zdania na temat przyczyn choroby Kazimierza i obaj zalecali inną kurację. Wciąż też toczyli naukowe ze sobą dysputy i spory. Nawet nad łożem królewskim wiedli spór o metody leczenia monarchy. Według Janka z Czarnkowa, Kazimierz przychylał się do rad Mateusza ze Stachowa, co było błędem.

Króla pochowano w krypcie królewskiej na Wawelu już dwa dni po śmierci, 7 listopada 1370 roku, jeszcze przed przybyciem do Krakowa następcy tronu Ludwika Węgierskiego. Andegawen przybył do stolicy Polski kilka dni później. 17 listopada został w obecności wdowy po Kazimierzu Jadwigi oraz królowej Elżbiety Łokietkówny, koronowany na króla Polski przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława. 19 listopada odbyły się z udziałem Ludwika uroczystości pogrzebowe ostatniego Piasta. We wszystkich krakowskich kościołach odbyły się msze w intencji Kazimierza Wielkiego. Kondukt pogrzebowy z chorągwiami Królestwa Polskiego wyglądał imponująco i niezwykle: na pokrytym purpurą koniu królewskim jechał rycerz w złoconych, koronacyjnych szatach (symbolizujący zmarłego króla), za nim „z płaczem i jękiem” szło ponad 400 dworzan Kazimierza ubranych na czarno, wśród nich najznamienitsi polscy rycerze i najpotężniejsi panowie.

Kazimierz zwany Wielkim, ostatni z Piastów, został pochowany w królewskiej krypcie na Wawelu, tam gdzie miejsce królów i wielkich Polaków. W ciągu setek lat spoczęli u jego boku potężni monarchowie, wybitne i wielkie osobowości, aż… przyszedł rok 2010…

Na podstawie: J. Śliwiński, Kazimierz Wielki. Kobiety a polityka, WSP Olsztyn 1994.

ODPOWIEDZ

Wróć do „Zjednoczone Królestwo”