Kazimierz bytomski

Obszerny opis dziejów całości życia oraz dokonań wybitnej postaci.
Awatar użytkownika
Artur Rogóż
Administrator
Posty: 4711
Rejestracja: 24 maja 2010, 04:01
Kontakt:

Kazimierz bytomski

Post autor: Artur Rogóż » 19 lut 2011, 04:38

Kazimierz książę bytomski imię odziedziczył po dziadzie ojczystym Kazimierzu, księciu opolskim. Był drugim synem Władysława opolskiego i Eufemii, córki Władysława Odonica. Przyszedł na świat między 1253 a 1257. W źródłach pojawia się w 1258 jako jeden z fundatorów klasztoru cystersów w Rudach Raciborskich. Przyjmuje się, że w 1264 został Kazimierz pasowany (przez króla czeskiego) na rycerza przy okazji wesela syna króla węgierskiego Beli IV. W 1281 roku tytułował się księciem na Głogówku.
Władysław opolski prowadził politykę współpracy z Henrykiem IV Probusem. W 1280 roku zawarta została ugoda między księciem Opola i księciem Wrocławia, w której Władysław zrezygnował z praw do korony i wyraził zgodę na koronację Henryka IV na króla Polski, pod warunkiem, iż również jego córka Maria poślubiona Probusowi, zostanie królową. Jego postanowienia swoją obecnością zaaprobowali synowie władcy, Mieszko, Przemysław i Bolesław. W spotkaniu tym nie brał udziału Kazimierz, prawdopodobnie przeciwny temu porozumieniu. Po śmierci ojca w 1281 lub 1282 roku przy podziale księstwa otrzymał wraz z bratem Bolesławem Opole, Bytom i Koźle z okręgami, a następnie zatrzymał dla siebie te dwa ostatnie. W skład jego dziedzictwa wchodziły ponadto: Gliwice, Toszek i Siewierz.
Kazimierz nie był przyjazny Henrykowi Probusowi. Kiedy w latach 1282-1287 toczył się spór Prawego z biskupem wrocławskim Tomaszem II, książę bytomski stanął po stronie biskupa, który znalazł w Bytomiu schronienie.
Mniej więcej na przełomie roku 1288/1289 Kazimierz udał się na dwór Wacława II do Pragi i tam 9 bądź 10 stycznia 1289 roku za zgodą swych synów i rady dostojników uznał swe księstwo za dziedziczne lenno króla Czech i uroczyście złożył mu hołd wasalski. Był to pierwszy tego typu akt. Dla Wacława II był to dobry punkt zaczepienia w staraniach o tron krakowski. Czym jednak tłumaczyć ten kron z punktu widzenia Kazimierza? Choć Oswald Balzer uważał, że hołd został złożony pod naciskiem władcy czeskiego, można wykluczyć taką ewentualność (wszak z własnej inicjatywy przybył Kazimierz do Pragi, co więcej z dostojnikami i synami swoimi co wskazuje na całkowitą dobrowolność tych działań). Cel owego posunięcia zawarł książę w dokumencie: ................ Jerzy Krzysztof Horwat wysnuwał sugestię jakoby Kazimierz zagrożony był przez Bolesława II płockiego, kandydata do tronu krakowskiego, który domniemanie dokonał rabunkowej wyprawy na księstwo bytomskie. Chodzi tutaj najpewniej o Henryka Probusa. Z chwilą gdy potężny książę Wrocławia zajął ziemię krakowską, księstwo bytomskie znalazło się niemal w obrębie stworzonego w ten sposób państwa, a w każdym razie z racji swego położenia stało się terenem stałego przejazdu Henryka IV z jednej części państwa do drugiej. Kazimierz musiał się tym samym poczuć zagrożony. Swoje znaczenie mogła też mieć kwestia rodzinna bowiem Probus oddalił od siebie nieco wcześniej swą żonę a siostrę Kazimierza. W tej sprawie Kazimierz wraz z braćmi interweniował zapewne listownie u papieża w 1287 roku. Tak czy inaczej nie mogła ona mieć udziału w ewentualnym monarszym sukcesie księcia Wrocławia.
Dokument z 1292 roku sygnalizuje, że trzy lata po uznaniu się lennikiem króla Wacława II książę bytomski nie zmienił swej politycznej orientacji, popierając seniora w walce o berło jednoczonej Polski. Występuje Kazimierz w tym dokumencie w charakterze świadka. Pod Sieradz, gdzie dokument wystawiono, pospieszył wraz ze swym bratem, Bolkiem opolskim, w składzie czeskiej wyprawy przeciw Łokietkowi.
W 1206 roku Kazimierz dokonał korekty w polityce zagranicznej zbliżając się do króla Węgier, Karola Roberta Andegaweńskiego, najpewniej z myślą o rozluźnieniu więzów zależności z monarchią czeską. Sojusz ten pieczętowało wydanie jedynej córki Kazimierza, Marii za węgierskiego władcę. Dalszymi zaś efektami tego zbliżenia było wejście dwóch książęcych synów Bolesława i Mieszka w skład episkopatu węgierskiego, przy czym pierwszy objął arcybiskupstwo w Esztergom, najczcigodniejszą stolicę biskupią na Węgrzech.
Decyzją Kazimierza stolicą księstwa został Bytom, najludniejsze i gospodarczo nasilniejsze miasto w regionie. Książę nadał miastu odpowiedni kształt, otaczając je murami. W dbałości o zdrowie bytomian sprowadził tu z Chorzowa bożogrobców, którzy ciesząc się jego łaskawością i znacznymi ulgami natury ekonomicznej, założyli w Bytomiu hospicjum, w skład którego wchodził także kościół Św. Ducha. Władca nadał prawdopodobnie ostateczny kształt gotyckiej świątyni mariackiej, przekazując prawo patronatu nad tym kościołem opactwu premonstratensów wrocławskich. Ponadto wzniósł w mieście zamek, w którym rezydował, budowlę dość okazałą. Monetę bił otrzymując kruszec z kopalni srebra pod Bytomiem.
Jeszcze przed śmiercią ojca ożenił się z Heleną, której pochodzenia bliżej nie znamy. Kazimierz Jasiński uważa ją za księżniczkę ruską, córkę Lwa halickiego. Jeden z historyków węgierskich uznaje ją za księżniczkę litewską. Ostatnio pojawił się pogląd o czeskim rodowodzie żony księcia bytomskiego. Z małżeństwa tego było pięciu synów: Bolesław toszecki, Mieszko, Władysław bytomsko-kozielski, Jerzy i Siemowit bytomski, później także książę gliwicki oraz córka Maria, żona króla węgierskiego.
Kazimierz umarł 10 marca 1312 roku. Nie znamy miejsca jego pochówku.

ODPOWIEDZ

Wróć do „Biografie”