Czy słusznie wiek XVI w Polsce nazwano "złotym wiekiem"?

Kolejną ważną sprawą państwową była gospodarka. Za czasów panowania ostatnich Jagiellonów nastąpił jej rozkwit. Wpłynęło na to kilka czynników. Duże zyski czerpano z handlu morskiego, szczególnie z najbogatszego portu polskiego w Gdańsku, który, mimo prób uzyskania przywilejów, udało się zmusić do pewnych ustępstw. Skarb królewski bogacił się ponadto dzięki odzyskiwaniu dóbr dzierżawionych przez magnatów, najpierw dzięki królowej Bonie, a później dzięki ruchowi egzekucyjnemu.
Awatar użytkownika
Warka
Posty: 1577
Rejestracja: 16 paź 2010, 03:38

Czy słusznie wiek XVI w Polsce nazwano "złotym wiekiem"?

Post autor: Warka » 07 sty 2011, 18:56

Uważam, że XVI wiek był okresem świetności dla Polski.
W tym, oto wieku Polska była pod panowaniem wielu władców. Jednym z nich był Zygmunt August. To właśnie za jego ponowania Polska zawarła unię z Litwą. Nastąpiło to w roku 1569 w Lublinie, a integracja obu państw dotyczyła życia społecznego, politycznego i gospodarczego oraz posiadania wspólnego króla i sejmu. W XVI wieku w państwie polsko-litewskim panowała wyjątkowa w ówczesnej Europie tolerancja religijna i chociaż w innych krajach tj.:
Niemcy, Francja czy Niderlandy bez przerwy toczone były wojny religijne, to Rzeczpospolita została krajem katolickim, a panujące w niej wolność i tolerancja religijna wzbudzały podziw za granicą. Zygmunt August rozszerzył Rzeczpospolitą o Inflanty. Jeszcze za panowania Zygmunta I Starego Polska utrzymywała pokój z Turcją. Osiągnięcia władcy dotyczyły głównie spraw skarbowych i wojskowych.

W XVI wieku szlachta osiągnęła całkowitą przewagę polityczną i gospodarczą nad mieszczaństwem i chłopstwem, a ustrój jaki panował w tym stuleciu nazwano- demokracją szlachecką. Szlachcice już wtedy mięli dużo praw i przywilejów (np.: prawo sprawowania rządów, nietykalność osobista, ulgi podatkowe i celne) W tamtych czasach szlachta posiadła tzw. folwarki szlacheckie, czyli gospodarstwa rolno-hodowlane. Mimo, że folwarki szlacheckie były dochodowym przedsiębiorstwem, to przez cały wiek XVI chłopi, chociaż ich sytuacja prawna ułożyła się nie korzystnie, żyli w swej masie raczej dostatnio, a w niektórych okręgach nawet zamożnie.

XVI stulecie okazało się niezwykle bujnym rozwojem kultury i nauki. Powstał Uniwersytet Wileński i Akademia Zamojska. Renesans spowodował także większe zainteresowanie książką. Literatura odrodzenia wyrażała idee humanizmu, ukształtował się ideał człowieka- istoty twórczej kształtującej siebie i otaczający świat, oraz ideał stylistyczny oparty na czystości i jasności języka. Najwybitniejszymi polskimi poetami tego okresu byli Mikołaj Rej, Jan Kochanowski i Andrzej Frycz Modrzewski. Zmieniła się także architektura renesansu- powstawały budowle centralne, nastąpił rozwój urbanistyki. Jednym z najwybitniejszych osiągnięć Europejskich jest miasto Zamość. W sztuce było bardzo podobnie: statyka kompozycji, dążenie do harmonii, jasności i prostoty form. W malarstwie, oprócz motywów religijnych, wzrosło zainteresowanie tematyką świecką. Ludzie renesansu wrażliwi na uroki świata, kochali muzykę, i to nie tylko kościelną, ale także świecką, umilającą uroczystości rodzinne i biesiady.

Ostatecznie myślę, że wiek XVI możemy nazwać „złotym wiekiem”. Był to okres promieniujący pomyślnością i dobrobytem. Na tym właśnie ożywieniu i dostatku rozkwitło wspaniałe zjawisko polskiego renesansu.


ŹRÓDŁA:
1. „Dawna Polska” M.Bogucka; Wydawnictwo TRIO; Warszawa 1998
2. „Szlachta polska XVI wieku” A.Wyczański; Wydawnictwo Naukowe PWN; Warszawa 2001
3. „Reformacja, kontrreformacja, tolerancja” J.Tazbir; Wydawnictwo Dolnośląskie; Wrocław 1996
4. „Ściągi dla licealistow” K.Dudek; Wydawnictwo PUNKT; Warszawa 1991

ODPOWIEDZ

Wróć do „Gospodarka, kultura i społeczeństwo”