Piotr Odrowąż

Obszerny opis dziejów całości życia oraz dokonań wybitnej postaci.
Awatar użytkownika
Artur Rogóż
Administrator
Posty: 4711
Rejestracja: 24 maja 2010, 04:01
Kontakt:

Piotr Odrowąż

Post autor: Artur Rogóż » 17 mar 2011, 05:20

Piotr Odrowąż ze Sprowy (ur. XV wiek – zm. 6 września 1450) – polski szlachcic, starosta lwowski (1440, 1442-1450) i podolski, wojewoda ruski (1437), wojewoda podolski (1434), starosta samborski i starosta halicki .

W 1431 roku za pośrednictwem księcia Witolda stał się Piotr Odrowąż właścicielem Satanowa i miał ufundować tamtejszy zamek oraz wystawił załogę rycerską do obrony pobliskich terenów przed tatarskimi atakami, które parokrotnie spustoszyły Podole.

Wieś Piekoszów, dawniej Piankoszów, odległa o 1,5 mili od Kielc, była siedzibą rodu Odrowążów i m.in Piotra Odrowąża, który tam miał ukończyć budowę kościoła.

Był też współfundatorem kościoła w Żurawicy i założycielem miasta Szczekociny, gdzie posiadał dobra.

Był synem Dobiesława ze Sprowy i Zagórza.

Miał czterech braci. Byli nimi Jan Odrowąż (zm. 1450) – arcybiskup lwowski, Mikołaj, Paweł Odrowąż - kasztelan lwowski (1463) i Dobiesław Odrowąż – kasztelan przemyski.

Piotr Odrowąż jako wojewoda lwowski był dowódcą wyprawy na Mołdawię i prowadził posiłki z Wołoszczyzny wraz z kasztelanem sandomierskim Przedborem z Koniecpola, dowodzący chorągwiami ziem lwowskiej i przemyskiej, zaś Teodoryk Buczacki, kasztelan i starosta podolski był na czele szlachty podolskiej. Gdy część wojsk polskich i Mołdawian, Aleksandra Eliaszewicza, skierowała się do ucieczki, sytuację zdołał jednak opanować Piotr Odrowąż, pełniący rolę dowódcy w bitwie.

Jednak w czasie odwrotu w lasach pod Crasną niedaleko Vaslui tabory wojsk polskich zostały niespodziewanie zaatakowane przez Mołdawian. Wkrótce (6 września 1450) wywiązała się krwawa bitwa z głównymi siłami Bogdana. Polacy zwyciężyli, ale jednocześnie ponieśli duże straty w ludziach. Zginął wtedy Piotr Odrowąż, Michał Buczacki i Mikołaj Poraj, starosta halicki.

Niepowodzenie tej kampanii przekreśliło możliwość włączenia Mołdawii do Polski.

Pozostała po Piotrze Odrowążu wdowa - Katarzyna, za zgodą syna swego Jana, wojewody ruskiego, uposażyła wzniesiony kościół w Piekoszowie.
Bibliografia

* Ilona Czamańska: Mołdawia i Wołoszczyzna wobec Polski, Węgier i Turcji w XIV i XV wieku. Poznań: 1996.
* Zdzisław Spieralski: Awantury mołdawskie. Warszawa: 1967.
* Teodor Żychliński: Złota księga szlachty polskiej. T. 16. Poznań: 1879-1908.
* Polski Słownik Biograficzny. T. 23. Poznań. S. 541.

ODPOWIEDZ

Wróć do „Biografie”