Melchior von Hatzfeldt

Obszerny opis dziejów całości życia oraz dokonań wybitnej postaci.
Awatar użytkownika
Artur Rogóż
Administrator
Posty: 4711
Rejestracja: 24 maja 2010, 04:01
Kontakt:

Melchior von Hatzfeldt

Post autor: Artur Rogóż » 20 mar 2011, 06:25

Melchior von Hatzfeldt (także: Hatzfeld, ur. 20 października 1593 w Crottorf - zm. 9 stycznia 1658 w Powidzku k. Żmigrodu) – dowódca wojskowy w służbie cesarstwa Habsburgów, feldmarszałek podczas wojny trzydziestoletniej.
Melchior von Hatzfeldt

Pochodził z rodu dawnej szlachty niemieckiej, której korzenie sięgają X wieku. Pierwotnie przeznaczony do stanu duchowego (jak jego brat Franz, późniejszy biskup Würzburga i Bambergu) uzyskał najniższy stopień w hierarchii kapłaństwa - diakona. Po studiach we Francji wstąpił do wojska cesarskiego, gdzie w służbie u Wallensteina awansował na stanowisko oficerskie. W 1631 został spadkobiercą dóbr hrabiego von Gleichen. W 1632 otrzymał stanowisko pułkownika, w 1635 - feldmarszałka (oraz tytuł hrabiowski). Po podstępnym schwytaniu i zamordowaniu w 1634 Wallensteina przez nasłanych z cesarskiego polecenia zamachowców, Haztfeldt dowodził wojskiem w służbie Matthiasa Gallasa.

W roku 1636 zdobył Magdeburg, a następnie poniósł klęskę w bitwie pod Wittstock. W 1638 zwyciężył w bitwie pod Vlotho. W 1640 razem z Octavio Piccolominim wyparł wodza szwedzkiego Johana Banéra z Czech. W 1641 cesarz Ferdynand III nadał Melchiorowi Hatzfeldtowi dobra wolnego państwa stanowego Trachenberg, odebrane uprzednio rodzinie Schaffgotschów po straceniu w 1635 skonfliktowanego z cesarzem Hansa Ulricha von Schaffgotscha. W 1643 brał udział w zdobyciu Tuttlingen i jeszcze w tym samym roku został naczelnym wodzem wojsk cesarskich. Pobity w 1645 pod Jankowem, gdzie dostał się do niewoli, zakończył służbę w wojsku cesarskim.

Zajął się gospodarowaniem swoim majątkiem, m.in. rozbudowując zamek w Żmigrodzie (dobra uzyskane po Schaffgotschach pozostały w rękach jego rodziny aż do 1945). W 1657 powrócił do służby i dowodził wyprawą zorganizowaną dla wsparcia Polski podczas "potopu szwedzkiego". M.in. zmusił wówczas Szwedów do opuszczenia Krakowa. Podczas tej wyprawy jednak ciężko zachorował i po kilku miesiącach zmarł w swoich dobrach.

Hatzfeldt został pochowany w kościele parafialnym w Żmigrodzie (po kilku latach jego ciało przeniesiono do kaplicy przy kościele w Prusicach), a jego serce umieszczono w kościele w Laudenbach.
Literatura

* P. Hapanowicz, Oswobodziciel Krakowa. Feldmarszałek Melchior Hatzfeld, "Kraków", nr 6/2008, s. 46-47 (wersja elektroniczna)

ODPOWIEDZ

Wróć do „Biografie”