Kompetencje i skład Senatu w Księstwie Warszawskim

Wśród ważnych spraw epoki napoleońskiej wybitne miejsce, choć nie naczelne, zajmowała bez wątpienia sprawa polska. Stanowiła jeden z najbardziej aktualnych i specyficznych problemów w ówczesnych przemianach polityczno – społecznych, a zwłaszcza w europejskiej polityce międzynarodowej.
W wyniku kolejnych rozbiorów ziemie Rzeczypospolitej zostały podzielone między trzech zaborców. Niemal natychmiast po III rozbiorze powstały pierwsze organizacje spiskowe, mające na celu odzyskanie niepodległości. W 1796 roku podpisano w Krakowie tajny akt konfederacji, która zapowiadała walkę z trzema zaborcami w łączności z narodem francuskim.
Awatar użytkownika
Artur Rogóż
Administrator
Posty: 4711
Rejestracja: 24 maja 2010, 04:01
Kontakt:

Kompetencje i skład Senatu w Księstwie Warszawskim

Post autor: Artur Rogóż » 15 lut 2011, 06:09

Do Senatu wchodzili dożywotnio mianowani przez króla senatorowie świeccy: wojewodowie i kasztelanowie oraz senatorowie duchowni. Stanowiska senatorów (wojewodów i kasztelanów) miały charakter tytularny.
Początkowo według konstytucji w skład Senatu wchodziło po 6 biskupów, wojewodów i kasztelanów, a w 1810r dodano po 4 biskupów ( biskupów tym jedyny greckokatolicki biskup chełmiński), wojewodów i kasztelanów. 18 → 30.

Przewodniczeniem obrad Senatu należało do monarchy. Król mógł też obsadzić stanowisko prezesa Senatu oraz sekretarza. Role Senatu ograniczono do formalnej kontroli ustaw uchwalonych przez Izbę Poselską. Konstytucja dopuszczała w określonych warunkach możliwość odmowy sankcji ze strony Senatu wobec tych uchwał. Król mógł ogłosić uchwałę Izby Poselskiej za prawo obowiązujące wbrew stanowisku Senatu. Senat uzyskał uprawnienia do sprawdzania ważności wyboru posłów i deputowanych oraz do kontroli ksiąg obywatelskich.

*) dwuizbowy parlament: Senat (izba wyższa) Izba Poselska (izba niższa)

ODPOWIEDZ

Wróć do „Epoka napoleońska”