Pokój francusko - rosyjski we Tylży. Powstanie Księstwa Wars

Wśród ważnych spraw epoki napoleońskiej wybitne miejsce, choć nie naczelne, zajmowała bez wątpienia sprawa polska. Stanowiła jeden z najbardziej aktualnych i specyficznych problemów w ówczesnych przemianach polityczno – społecznych, a zwłaszcza w europejskiej polityce międzynarodowej.
W wyniku kolejnych rozbiorów ziemie Rzeczypospolitej zostały podzielone między trzech zaborców. Niemal natychmiast po III rozbiorze powstały pierwsze organizacje spiskowe, mające na celu odzyskanie niepodległości. W 1796 roku podpisano w Krakowie tajny akt konfederacji, która zapowiadała walkę z trzema zaborcami w łączności z narodem francuskim.
Awatar użytkownika
Warka
Posty: 1577
Rejestracja: 16 paź 2010, 03:38

Pokój francusko - rosyjski we Tylży. Powstanie Księstwa Wars

Post autor: Warka » 29 kwie 2011, 12:47

Pokój francusko - rosyjski we Tylży. Powstanie Księstwa Warszawskiego

Pokój francusko - rosyjski we Tylży. Powstanie Księstwa Warszawskiego

Pokój w Tylży został zawarty 7 lipca 1807 roku przez Cesarza Francuzów Napoleona I Bonaparte i Cara Rosji Aleksandra I. Kilka tygodni wcześniej, 14 czerwca 1807 roku, Napoleon pokonał wojska rosyjskie w bitwie pod Frydlandem. Traktat stanowił zakończenie wojny Czwartej Koalicji przeciwko napoleońskiej Francji i był jednym ze szczytowych osiągnięć Napoleona I Bonaparte podczas prowadzonych przez niego do 1815 roku wojen w Europie. Przyczyną zawarcia pokoju była chęć uniknięcia długotrwałej wojny z Rosją (na taki krok Napoleon I Bonaparte zdecydował się dopiero w 1812 roku); ze strony Rosji Car Aleksander I obawiał się polskiego ruchu niepodległościowego.

Na mocy Traktatu z Tylży powołane zostało Księstwo Warszawskie, składające się z ziem I i III zaboru pruskiego. Aleksander I potwierdził zdobycze Napoleona I Bonaparte w Prusach. W zamian za to Rosja otrzymała okręg białostocki (jedyny obszar zaborów pruskich nieprzyłączony do Księstwa Warszawskiego), zobowiązała się przystąpić do blokady kontynentalnej, którą to Napoleon I Bonaparte zamierzał osłabić gospodarkę Wielkiej Brytanii. Rosja otrzymała także swobodę działania w Finlandii przeciwko Szwecji i w Turcji.

Dokument został podpisany na barce zakotwiczonej na środku granicznej rzeki Niemen - w ten sposób Napoleon I Bonaparte i Aleksander I symbolicznie dokonali zawarcia pokoju w "miejscu neutralnym"

Drugi pokój w Tylży - układ francusko - pruski

Dwa dni później, 9 lipca 1807 roku, Napoleon I Bonaparte zawarł pokój z Prusami. Na zachodnich ziemiach niemieckich wzmocnione zostało Królestwo Westfalii, zależne od Francji. Traktat potwierdził utworzenie Księstwa Warszawskiego na terenach odebranych zaborami Polsce. Gdańsk natomiast uznany został za Wolne Miasto.

Księstwo Warszawskie

Formalnie niepodległe, ale będące namiastką utraconej w 1795 roku polskiej niepodległości, Księstwo Warszawskie istniało od 1807 do 1815 roku. W rzeczywistości było protektoratem napoleońskiej Francji, bez zasadniczych możliwości gospodarczych i militarnych. Ponieważ na mocy traktatów rozbiorowych to Car Rosji był dysponentem tytułu króla Polski, monarchą Księstwa Warszawskiego został Fryderyk August, król Saksonii, wnuk Augusta III, króla Polski. Napoleon I Bonaparte nadał Księstwu Warszawskiemu konstytucję (było ono zatem monarchią konstytucyjną) wzorowaną na francuskiej konstytucji z 1799 roku. Konstytucja wprowadzała zasadę równości wszystkich wobec prawa, tym samym na razie tylko formalnie przeprowadzono zniesienie poddaństwa chłopów. Od 1808 roku w Księstwie Warszawskim zaczął obowiązywać Kodeks Cywilny zwany Kodeksem Napoleona. Zasadniczy wpływ na władze miał francuski rezydent wojskowy pilnujący interesów Napoleona I Bonaparte i Francji.

Księstwo Warszawskie, ze stolicą w Warszawie, obejmowało początkowo część Mazowsza z Warszawą i Płockiem, Ziemię Częstochowską, Wielkopolskę z Poznaniem i Kaliszem, Kujawy i część Pomorza z Bydgoszczą, Toruniem i Grudziądzem, część ziem pruskich i litewskich (pas ziem od Augustowa po Kowno). Pod względem administracyjnym Księstwo Warszawskie zostało podzielone - wzorem Francji - na departamenty.

Po wojnie francusko - austriackiej, bitwie pod Raszynem 19 kwietnia 1809 roku i pokoju w Schoenbrunn 14 października 1809 roku, Księstwo Warszawskie powiększyło się o ziemie III zaboru austriackiego (Kraków, Lublin, Radom, Siedlce) oraz mały fragment I zaboru austriackiego z Zamościem.

Upadek Księstwa Warszawskiego nastąpił wraz z upadkiem cesarskiej Francji i Napoleona I Bonapartego. Na mocy Traktatu Wiedeńskiego w 1815 roku dokonano ponownego podziału ziem polskich: Warszawa znalazła się pod panowaniem rosyjskim jako stolica ściśle powiązanego z Rosją niesamodzielnego Królestwa Polskiego.

Więcej... http://historia.gazeta.pl/historia/1,98 ... z1KuM7w0Sh

ODPOWIEDZ

Wróć do „Epoka napoleońska”