Józef Bonawentura Załuski

Obszerny opis dziejów całości życia oraz dokonań wybitnej postaci.
Awatar użytkownika
Artur Rogóż
Administrator
Posty: 4711
Rejestracja: 24 maja 2010, 04:01
Kontakt:

Józef Bonawentura Załuski

Post autor: Artur Rogóż » 14 lut 2011, 04:11

Józef Bonawentura Załuski herbu Junosza (ur. 14 lipca 1787 w Ojcowie, zm. 25 kwietnia 1866 w Krakowie) – polski generał walczący w czasie powstania listopadowego oraz pamiętnikarz.

Syn Teofila Wojciecha, podskarbiego nadwornego koronnego i Honoraty Stępkowskiej z Nieświeża. Uzyskał tytuł hrabiego. Posiadał majątki ziemskie: Jasienica, Puszołaty i Prystawiany.

Karierę wojskową rozpoczął w 1807 roku wstępując w szeregi 1 Pułku Szwoleżerów Gwardii Cesarskiej.

Uczestniczył w kampaniach napoleońskich: (1808-1811) oraz (1812-1814). Kronikarz 1 Pułku Szwoleżerów Gwardii Cesarskiej.

Od roku 1815 był adiutantem cara Aleksandra I Romanowa, a później Mikołaja I w armii Królestwa Polskiego. W latach (1826-1830) był kuratorem szkół Wolnego Miasta Krakowa.

W czasie powstania listopadowego był dowódcą dywizji i szefem polskiego wywiadu. Podczas Wiosny Ludów w 1848 roku komendant Gwardii Narodowej we Lwowie.

Po Wiośnie Ludów był więziony przez władze rosyjskie. Pod koniec życia osiadł w Galicji. Żoną jego została (28 VIII 1816, w Krakowie) Zofia Antonina Marianna Przerębska h. Nowina, (15 VI 1794 - Siedliszowice, zm. 6 VI 1881 - Kraków ) i miał z nią syna, którym był Zygmunt Bogumił Adam Załuski (ur. 12 VIII 1817 - Kraków, zm. dnia 23 XI 1872 - Kraków ).

Był członkiem loży wolnomularskiej Kazimierz Wielki w trzecim stopniu.[1]

Autor pamiętników:

* Wspomnienia w skróceniu z roku 1831... (1860)
* Wspomnienia o pułku lekkokonnym Gwardyi Napoleona I (1862) i in.

Bibliografia

Janusz Staszewski, Generał Józef Załuski. Poznań, 1934 (Seria: Życiorysy Zasłużonych Polaków Wieku XVIII i XIX).
Przypisy

1. ↑ Marek Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego, 1980, s. 63.

ODPOWIEDZ

Wróć do „Biografie”