Rudolf Dreszer

Obszerny opis dziejów całości życia oraz dokonań wybitnej postaci.
Awatar użytkownika
Artur Rogóż
Administrator
Posty: 4711
Rejestracja: 24 maja 2010, 04:01
Kontakt:

Rudolf Dreszer

Post autor: Artur Rogóż » 22 lut 2011, 04:32

Rudolf Eugeniusz Dreszer (ur. 27 lutego 1891 w Grodzisku Mazowieckim, zm. 22 października 1958 w Waszyngtonie) – polski wojskowy, generał brygady, uczestnik I wojny światowej oraz walk o niepodległość Polski w wojnie z bolszewikami i II wojnie światowej.

Biografia
Młodość

Rudolf Eugeniusz Dreszer syn Jana Augusta i Emilii z Ruschów, młodszy brat Gustawa Orlicz-Dreszera, wychował się w rodzinie adwokata. W 1900 wraz z rodziną przeniósł się do Częstochowy, gdzie jego ojciec założył prywatną kancelarię. Rozpoczął naukę w Gimnazjum rządowym (aktualnie IV Liceum Ogólnokształcące imienia Henryka Sienkiewicza). W 1905, w czasie rewolucji uczestniczył w strajku szkolnym. Wydalony ze szkoły. W następnym roku kontynuował naukę w Gimnazjum Polskim w Częstochowie. W gimnazjum został członkiem Związku Młodzieży Polskiej „ Przyszłość”. W latach 1909-1914 studiował w Belgii na wydziale elektrycznym Politechniki w Liège.
Służba w armii rosyjskiej

W latach 1912 - 1913 odbył jednoroczną służbę w 14 Pułku Huzarów w Częstochowie. W czasie I wojny światowej powołany do służby wojskowej w armii rosyjskiej, gdzie w pełnił służbę na froncie od 1 sierpnia 1914 roku do 29 października 1917 roku. Następnie wstąpił do I Korpusu Polskiego i służył w wydziale wywiadowczym korpusu.
Służba w Wojsku Polskim

W dniu 1 listopada 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i został komendantem miasta Chełm, pełniąc ją do 17 listopada. Następnie kolejno pełnił funkcję zastępcy dowódcy 7 Pułku Ułanów Lubelskich, szefa łączności w dowództwie 1 Dywizji Jazdy oraz dowódca 201 Pułku Szwoleżerów.

W latach 1919 - 1921 słuchacz Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego. Po jej ukończeniu inspektor jazdy w Inspektoracie Armii nr 1 (1921 - 1924), szef sztabu 1 Dywizji Kawalerii (1924), dyrektor nauk w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu (październik 1924 - sierpień 1927).

Następnie przechodzi do służby liniowej, pełniąc kolejno funkcję dowódcy 15 Pułku Ułanów Poznańskich (sierpień 1927 – październik 1931), Brygady Kawalerii "Suwałki" (październik 1931 – kwiecień 1937), Wileńskiej Brygady Kawalerii (kwiecień 1937 – sierpień 1939)

W ramach przygotowań do wojny, został mianowany dowódcą Grupy Operacyjnej w Armii odwodowej "Prusy" i wziął udział w kampanii wrześniowej, następnie od 8 września 1939 w składzie Armii "Małopolska".
Służba w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie

Po kapitulacji przedostał się przez Rumunię do Francji, gdzie służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie, pełniąc funkcję dowódcy 4 Dywizji Piechoty (styczeń-kwiecień 1940). Po kapitulacji Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii gdzie został dowódcą 5 Kadrowej Brygady Strzelców (październik 1940 – styczeń 1941).

Następnie od stycznia 1941 do stycznia 1942 roku bez przydziału, przebywał w obozie Rothesay na wyspie Bute w Szkocji. W styczniu 1942 roku przeniesiony w stan nieczynny, do stycznia 1944 roku. Następnie w dyspozycji Naczelnego Wodza. Zdemobilizowany w 1946 roku.
Dalsza praca

Po demobilizacji wyjechał do Kanady, gdzie przebywał do śmierci. Zmarł w 1958 roku w Waszyngtonie.
Awanse

* Wojsko rosyjskie
o chorąży (1913)
o podporucznik (1914)
* Wojsko Polskie
o porucznik (1918)
o rotmistrz (1918)
o major (1921)
o podpułkownik (1924)
o pułkownik (1928)
o generał brygady (1938)

Odznaczenia

* Order Virtuti Militari kl. V
* Krzyż Niepodległości
* Order Polonia Restituta kl. IV
* Krzyż Walecznych czterokrotnie
* Krzyżem kawalerskim Legii Honorowej

Bibliografia

* Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994, s. 104. ISBN 83-11-08262-6.
* Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1990, s. 762. ISBN 83-211-1096-7.
* Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Rok IX Nr.9. Warszawa: 26 kwietnia 1928 r..

ODPOWIEDZ

Wróć do „Biografie”