Włodzimierz Muś

Obszerny opis dziejów całości życia oraz dokonań wybitnej postaci.
Awatar użytkownika
Warka
Posty: 1577
Rejestracja: 16 paź 2010, 03:38

Włodzimierz Muś

Post autor: Warka » 01 mar 2011, 17:20

Włodzimierz Muś (ur. 24 lipca 1918 Moskwa, zm. w 1993 w Warszawie) – generał brygady LWP, doktor nauk wojskowych, działacz PZPR, wieloletni dowódca Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (1951-1964).


gen. bryg. Włodzimierz MuśPo repatriacji mieszkał wraz z rodziną w miejscowości Telatyn (niedaleko Tomaszowa Lubelskiego),gdzie spoczywają jego rodzice. Uczęszczał do gimnazjum w Tomaszowie Lubelskim i w Białej Podlaskiej.

Czynny działacz KZMP. W 1937 skazany za działalność wywrotową na 2 lata więzienia w zawieszeniu na 5 lat i pozbawienie praw publicznych na 10 lat. W latach II wojny światowej przebywał w ZSRR. Powołany do Armii Czerwonej, został ranny pod Tichwinem, następnie walczył w obronie Leningradu. Był dowódcą narciarzy. Wielokrotnie przeprawiał się przez zamarznięte jezioro Ładoga.

Po wyleczeniu w 1943 skierowany do 1 Korpusu Polskiego w ZSRR jako oficer polityczno wychowawczy. Służbę rozpoczynał w 2 Samodzielnym Dywizjonie Przeciwpancernym, przechodząc szczeble od dowódcy działa do zastępcy dowódcy dywizjonu do spraw polityczno-wychowawczych. W 1944 ukończył trzymiesięczny kurs w Szkole Oficerów Politycznych w Moskwie i został zastępcą dowódcy 1 pułku moździerzy. W 1945 zastępca dowódcy 1 Brygady Saperów w składzie 1 Armii Wojska Polskiego na froncie.

Po wojnie został zastępcą dowódcy 11 Dywizji Piechoty do spraw polityczno-wychowawczych. W 1947 ukończył kurs dowódców pułków w Centrum Wyszkolenia Piechoty i został wyznaczony na dowódcę samodzielnego pułku ochrony rządu w stopniu majora. Podpułkownik z 1948. Od sierpnia 1948 był dowódcą 1 specjalnego pułku Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Od lutego 1949 zastępca dowódcy Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego ds. liniowych i mianowany do stopnia pułkownika. We wrześniu 1950 został szefem sztabu, a w maju 1951 dowódcą Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Generał brygady z 1953. Dowodził Korpusem do 1964 z przerwą na studia w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR w Moskwie.

Członek PPR, a następnie PZPR.

W latach 1965-1968 sprawował funkcję attaché wojskowego, morskiego i lotniczego Ambasady PRL w Budapeszcie. Następnie pozostawał do czerwca 1970 w dyspozycji MON. Nie przyjął proponowanego mu stanowiska szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego.

Od czerwca1970 w stanie spoczynku. Mieszkał w Warszawie, zajmował się historią, działał w środowisku kombatantów KBW – był przewodniczącym tego środowiska przy Zarządzie Wojewódzkim ZBoWiD w Warszawie. Napisał książkę o charakterze wspomnieniowym "W służbie boga wojny". W latach 1985-1990 był członkiem Rady Naczelnej ZBoWiD. Zdesperowany nieuleczalną chorobą popełnił samobójstwo. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.

Posiadał m. in. Order Sztandaru Pracy I klasy (1964).

Źródła
A. Albert, Najnowsza historia Polski: 1918-1980, Wydawnictwo Puls, 1991;
W. Białkowski, Rokossowski: na ile Polak?, Wydawnictwo Alfa, 1994;
A. Dudek, T. Marszałkowski, Walki uliczne w PRL 1956-1989, Wydawnictwo Geo, 1999;
M. Jaworski, Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego 1945-1965, Wydawnictwo MON, Warszawa 1984;
H. P. Kosk, Generalicja polska t. 2, wyd. Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001;
L. Kowalski, Generałowie, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1992, str. 109-125;
P. Lipiński, Humer i inni, Cinderella books, Warszawa 1997;
E. Makowski, Przełomowy rok 1956: Poznański Czerwiec--Polski Październik--Budapeszt : materiały międzynarodowej konferencji naukowej, Poznań, 26-27 czerwca 1996 roku, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1998;
W. Muś, Ofiarna służba. W 40 rocznicę utworzenia KBW /w/ Za Wolność i Lud, 1985, nr 28 (1125), str. 11
W. Muś, Z drugiej strony barykady /w/ Polityka, nr 19 (1312), 26 czerwca 1982;
J. Ślaski, Żołnierze wyklęci, Wydawnictwo Rytm, Warszawa 1996;
VII Kongres ZBoWiD, ZG ZBoWiD, Warszawa 1985.
Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%82odzimierz_Mu%C5%9B

ODPOWIEDZ

Wróć do „Biografie”